ainmían

Cite this: eDIL s.v. ainmían or dil.ie/1457

n (1 mían) passion, lust, concupiscence: ó anmhian na colla, Mac Aingil 2629 . ar anmían an pheacuidh, 1604 . a lenmhuin ar nainmeine ┐ ar ndroch thoile féin, Carswell 91.22 . mh'ainmhiana ┐ mo dhubháilche, Desid. 1766 . nach inmheasta go dtréigfidhear Críost leis ar ainmhian san bhioth, TSh. 8008 (anmian v.l., see p. 494). an chuid díobh do lean d'á nainmhianaibh féin, Keat. i 58.21 . do ghlac ainmhian íad, Numb. xi 4 . seachuin . . . ainmíana na hóige, 2 Tim. ii 22 . srian ré gach ainmhian, Donl. 166.z . ainmíen ┐ ansmacht . . . an impire, Fl. Earls 118.z .