dí(u)msaige

Cite this: eDIL s.v. dí(u)msaige or dil.ie/16987

n , f. (díummusach) arrogance, pride: ar dhium- saighe ┐ innogbhail, Hugh Roe 186 . ara dimssaige, YBL 138b52 . ara dimsaidi ┐ ar imad a maithisa, Lec. 342a35 . dúrchráibteach gan diumsaighe, SG 32 . ata do tangna[ch]t ┐ diumsaigi . . . Priaim, BB 441b22 .