éimded, féimded

Cite this: eDIL s.v. éimded, féimded or dil.ie/19804

o, m. (vn. of éimdid).

I Refusing, rejecting, renouncing (with gen. or prep. of pers. or thing):

(a) bean éimdhigh fhir who rejects a man IGT, Introd. § 94 . gi bé céidḟear 'ga mbí bean | nach éidear dhí é d'éimdheadh (v.l. eimhgheadh, eigheadh), TD 15.35 . nochar miadh la G. comlann...do émgedh [sic leg.] for nach n-aen, Leb. Gab.(i) i 226.12 . iad uile d'éimdheadh air féin = sibi omnia negare TSh. 4610 . ro ob ÓR. mac Uí D. im gach ní ro ṡir fair. bá méla...laissiumh a éimghedh, AFM vi 2330.15 . an tsídh do éimghedh reject 2000.1 . do ghabh...ag éimdheadh aithrighe do dhéanamh, TSh. 9778 .

(b) feimdheadh .i. diultadh, O'Cl.

II Failing ; failure. (b) iar ḟemded a imdechta, LB 129b17 = fémiud, SR 6448 . See fém(m)ed and féimdechtain.