1 fuit

Cite this: eDIL s.v. 1 fuit or dil.ie/24922

Forms: fuit

subst. cold ; a poetic word, used also as an exclamation (onomatopeic interjection Celtica xxv 96-97 ) = it is cold ! or merely to express dismay . fuitt fuacht, Corm. Y 249 s.v. culpait (= fuit LB). brat ... breo .i. tene ar f.¤ é a fire against cold 164 . ti .i. brat .i. breo ar fuid 1199 [ = fuit LB] = ba ar f.¤ .i. ar fuacht, O'Dav. 289 . fuid fuacht, Met. Gl. Ff 74 ; Eg. 27 (f.¤ gach fursannudh Met. Gl. Ff 68 may be a corruption of this). fúit co bráth | rodáil in donend ar cách LL 208a41 (= RC xi 131 = fuitt co brath | is mo in donenn, Rawl. 106b46 ). cunna hapair nech acht fúit (: cuilt) ib. LL 208a41 z . fuit fuid ! fuar inocht RC xi 130.21 . immad n-aigrid ... isse fāth fa n-aprann `fuid' 131.56 . as f.¤ f.¤ damh o nach mair | mo chollan i n-eidhnechaibh, Buile Ṡ. 40.1 . Cf. f.¤ Dia do bethu LU 4930 ( TBC² 445 ). See also uit.