áittigid

Cite this: eDIL s.v. áittigid or dil.ie/2835

Forms: áttaigid, áittiugad

v (áitt) also áttaigid. IGT Verbs § 106 .

(a) inhabits, dwells (in), settles (in). With direct obj.: níor áitigh a ath- ardha, TD 32.19 . ro áitigh C. priomh-cathair isin nglend, BNnÉ 127 § 19 . go dtógbhaidh tú teagh ┐ nár áitighe tú é, TSh. 9707 . With prepp.: nochan ar m'ferunn áitigter ann, SG 320.36 . áit i n-ar háitigheadh riu, Keat. i 202.6 . go n-áitigheann an eagna a bhfochair na Humhla, Desid. 2463 .

(b) founds, establishes, builds: is ar an gcarraig so áiteochad mo eagluis féin (aedificabo), Eochairsg. 4.19 . gibé aiteóchas ar fhundaimint an chreidimh ór nó airgead, etc. (si quis superaedificat), 108.8 . ? si i ngach éineing átaighthir `it is imposed in every spot' (of a tax), TD 27.28 .

Note also: muna áitighe gurab bréag `unless you prove that it is a lie', Content. xvi 178 . Vn. áittiugad.