legáit

Cite this: eDIL s.v. legáit or dil.ie/29743

 

Forms: léghóid, légháid

n m. Quantity of -e- and -a- in earlier language unascertainable and value of -g- variable: léghóid légháid, IGT Decl. § 112. (Lat. legatus).

Envoy, ambassador ; in eccles. contexts legate: ar imat a consal . . . ┐ a legaite, Trip. i xxviii 13 (for meaning here cf. Lewis & Short s.v. legatus B a and b). isin cet bliadin dend legáid (sic leg., Gwynn, Hermathena xx 262 ), MacCarthy 15.6 . Gallicanus .i. leghait do rig Roman tainic co tir Frangc, Fél. 158 § 26 . fuidhis léghaidhe . . . úadh d'innsaighi in tsenaidh, CCath. 385 . ar einach an leghaid ┐ Padraig, Misc. Ir. Ann. 1194.4 . M. . . . legait chomharba Pettair, Mart. Don. 294.17 . cur corustur legaiti ┐ letri leu . . . docum Gall Erenn, Ann. Conn. 1245.5 . do chuir [an pápa] a legaide .i. a thechtairedha . . . , BLism. 116 va30 . gé thug féin risin mbreith bhóid / a breith nír léir don léghóid, IGT Decl. ex. 1845 . as é an pápa tréna léugáidibh do bhí 'na phresidens ós na ceithre cēadchoma[i]rlibh, Mac Aingil 5538 . seanmóntuidhe Catoilice teachda ┐ leagáide Dé iad, 6980 .