oirnis

Cite this: eDIL s.v. oirnis or dil.ie/33736

Forms: oirnéis, oirnisi, oirneisi

n f. also oirnéis, early Mod.Ir. form of Mid.Ir. airnéis; the pl. is sometimes treated as sing. coll.: oirnisi f., IGT Dec. § 3.17 (oirnis proscribed as incorrect). n s. oirneisi, ib. ex. 190 , cf. 219 . An instrument, tool; gear; means, expedient : órd nó túagh nó ball óirnéisi íarruin, 1 Kings vi 7. don oirnis to thogh Críost ré básughadh bháis, TSh. 8472. do ghléus sé dhó oirnéis an bháis, Psa. vii 13. pl. is iad na boill fá hoirnisi ris na holcaibh do dhéanamh, TSh. 6735. oirneise ḟola an Aird-ríogh (of Christ's wounds), A. Ó Dálaigh xxiv 9.