anduine

Cite this: eDIL s.v. anduine or dil.ie/3527

n (duine)

(a) person of low estate, poor person, wretch: andaoine na hAlban, brusgarshluagh na Breatan Móire, Keat. i 56.24 . la handaoinibh ┐ la mogadhaibh, FM v 1622.12 . ná tóg mac mogha go hárd / . . . / nuair theannaid ina maoine / ní hiontaobh na handaoine, Dánfhocail 103 (cf. maīn ar mug ni aithenar, Sc.M² 3 ). ón Lios . . . / ní héurthur na handaoíne, O'R. Poems 184 .

(b) evil person, person of ill intent: tria comhairle ┐ asslach anndaoíne ecciallaigh, FM vi 2230.y . casg aga ar gach a.¤ , O'R. Poems 22 . doní an ta.¤ tionsgnamh a naghaidh an ionnruic, Ps. xxxvii 12 .

? ni bera dire a.¤ recht diamfogladthar, O'C. 1772 ( RIA 23 Q 6, 37b ). brīg a.¤ .i. ceirtech, Anecd. iii 44.16 = brigh annum .i. quert uadside etc., BB 310a37 .