séimigud

Cite this: eDIL s.v. séimigud or dil.ie/36927

Forms: séimhiochadh

n [u, m.] séimhiochadh, IGT Verbs p. 245.11 .

(a) act of attenuating, making thin, lessening, diminishing : á sémigud combi tanu de, Ml. 34a27 . ní du semigud pectha atber-som inso (adtenuare peccatum), 124b3 . is airi is re ṅguthaigthi suidigthir a tinfed do semigud ┐ mesrugud ind ḟoguir máir bís isin gutti, Sg. 9a8 . a foladh amail ata reamrugadh ┐ seimiugadh, RC xlix 24.8 . nī reagaid a leas fīn . . . do fhliuchad an chuirp nā do thsēimiugad leanna duib propter melancolie repressionem, RSláinte 738 .

(b) as grammatical term, the lenition of a consonant : treidi doghni uath .i. bogad ┐ semigudh ┐ airdibdad . . . Bocad cuill .i. clach ┐ ach; bocad d .i. sodh ┐ odh . . . Seimigud b immorro .i. a bhen, a bhan, a bhe binn. Seimiugud c dono .i. o chiun, do chein, o chianaib, o chetoir. Semigud d .i. d[h]amsa, d[h]uitsiu . . . Seimiugud g .i. a ghradh ┐ a ogha, Auraic. 1264 - 79 . iersin Laitneoir . . . bidh tinfed ar gach taobomna don Gaidilc ┐ seimiugud for guthaigiph [┐] is rempa do ecaiph doibh, 4326 . as éidir uirrdhighthe ┐ séimhighthe do thuigsin ó résún, nach abuirthear d'ogham no do gháoidheilg . . . cuiridh gan séimhioghadh, IGT Introd. § 7 (4.34 and 5.1) . na náoi cconnsuine ar a ttéid séimhiughadh, 1.y . a trí dhíobh gan shéimhiughadh d'ogham whose lenition is not indicated in writing (i.e. l, n, r), 2.2 .