selbatóir

Cite this: eDIL s.v. selbatóir or dil.ie/37047
Last Revised: 2019

n i, m. (selb) an owner, a holder : inní nach sealb doib féin ni sealbadoir duine eile asa nucht, O'D. 1962 ( Eg. 90, fo. 7 ). Critan mac Rete ba sealbathoir (= -atóir or -thóir) do Fabur intan sin . . . ┐ is e dorat d'Feicin he, RC xii 340 § 33 . clochfuithear an damh ┐ cuirfighear fós an sealbhadóir chum báis, Exodus xxi 29 . See selbaigtheóir, selbthóir.