tobéim

Cite this: eDIL s.v. tobéim or dil.ie/41054

n n, n. later m. and f. (to + béim) act of reproaching, insulting; reproach, insult: bátár ... oc toibeim for Laégairi, LU 8939 ( FB 70 ). do gapsat ic aisc ┐ ic tobeim fair co mor, CCath. 4445 . Síol nEabha ag t.¤ tré thnúth, Dán Dé xxvi 26 . Agatho cen tobeim | a romein de rigraid, Gorm. Dec. 7 . tria t.¤ do thabairt for h-Elesias, LB 131b9 . ticfaid dáil toibéime úaid, ACL iii 305.2 . ní héiccen toibhéim oraibh, Cog. 62.24 . do thuilled in tobheime ocus do thormach na tarcaisi, MR 294.7 . tugadur toibhéim aran ccoimhthionol, BNnÉ 163.27 . an béal le dtabhraim toibhéim, A. Ó Dálaigh xxxix 15. toibhéim ní fhuair a hóghacht, DDána 6.12 . níor ghuais dí ... toibhéim oide ná adhbhair, 73.32 . toibhéim id chainnt re confadh | mar fhoiléim drainnt dobharchon, Content. xxiv 14 . tancatar can tobem cen tubaist dia tigib misfortune , Ann. Conn. 1403.7 . ní hiontugtha toibhéim choitcheann d'Éireannchaibh tré bheagán do dhaoinibh domhúinte, Keat. i 62.18 . do gheibh sé toibheim dhó féin, Proverbs ix 7 . ag siúbhal gan tobhéim ann uile aitheantaib ... an Tighearna, Donlevy 212.25 .