úire

Cite this: eDIL s.v. úire or dil.ie/43041

n f. (2 úr) freshness, newness : P. O'C.

(a) newness ; youth, somet. beauty : tairg nighe m'uilc is a úire | a shlighe phuirt dúine Dé `strive to cleanse my sin while fresh,' PBocht 9.24 . In the phr. : cuirid i n-úire recalls (?) : [bual]adh a bhuille báire | don chruinne is sluaghadh sídhe | ag cora ar gcean i n-úire | núidhe bhfola an cneadh chíghe, PBocht 3.4 . áitt ón irrabe úiri fer ṅHerenn, LL 290b37 (`the rawest' Stokes, RC xiii 455 ; `the pick' SG ii 355 ). uathadh bean i mbia t'úire `few the women of thy beauty,' Ir. Monthly 1919, 226 § 26 ( DDána p. 333 ). malairt do dligheadh dínne | úire ar chríne 's ar chaise `fresh vigour,' A. Ó Dálaigh xxiii 3 .

(b) generosity : fer go n-úire neinigh do cliaraibh `a man of lavish hospitality towards the literati,' FM iv 728.2 . a oigri mic Duinn Shleibi | dana du feili is úire `inheritor of generosity and noblesse," L. Chl. Suibhne § 5 .

Cf. táinig a húire le fear bhfial | bean rúine an ríogh, PBocht 2.11 .