Bé(o)lach

Cite this: eDIL s.v. Bé(o)lach or dil.ie/5687

adj o, ā (bél ? béoil ?) only as epithet: Bresuail . . . Bēolach (béoliach, beoiliach, v.ll.), Ält. Ir. Dicht. ii 15.10 . B. Belach .i. B. béodláec[h] .i. láech béodha, ar a beódacht aderthí B. Beólach fris. Nó is bel mór bái aige, Cóir Anm. 207. Note: cuic bliadna Bresail in Beóil, LL 4200. Labhraid mac Bresail Beolaigh, Anecd. ii 35.1 . hūa Bresail Bēlaig, RC xxxvi 262 § 2. brí Bresail beólaig (belaig, v.l.), Metr. Dinds. ii 82.13 .