Search Results

Your search returned 1 results.

deistiu

Cite this: eDIL s.v. deistiu or dil.ie/15286

n ( déistiu ?) n, f. residue, remnant: deistin .i. fuidell cach raota nó iartaige clainni, O'Mulc. 327 . deistin .i. doruartéit, ut dixit: diam deistinuib athair aendán .i. mas ingen namá doruartéit di chloind in athar, H. 3.18, 69a . feistidh no deisti .i. tiruairsi no comarba fil dia eis in fir mairb, O'Dav. 896 . nach dilius daghrath desti na flatha, Laws ii 270.16 Comm. , see ZCP xiv 365 , xvi 209 .